پس از فعال شدن مکانیسم ماشه، جریانی که سال‌ها مسئولیت انعقاد و دفاع از توافق یک‌طرفه و خسارت‌بار برجام را بر عهده داشت، امروز با فرافکنی و اتهام‌زنی تلاش می‌کند بار مسئولیت اشتباهات خود را بر دوش منتقدان بیندازد.

این جریان موسوم به «غرب‌شیفته» با نادیده گرفتن خطای تاریخی خود در پذیرش مفاد ناقص برجام، بازگشت تحریم‌ها را به گردن ناقدان می‌اندازد و همزمان دشمن را از هرگونه تقصیر مبرا نشان می‌دهد. در واقع، مکانیسم ماشه ـ که به‌مثابه یک دام حقوقی از سوی غرب در متن توافق گنجانده شد ـ نه به دلیل اعتراض منتقدان بلکه به دلیل بی‌توجهی و سهل‌انگاری تیم مذاکره‌کننده در خوانش و پذیرش متن نهایی فعال شده است.

این فرافکنی‌ها تنها به تبرئه دشمن ختم نمی‌شود؛ بلکه انسجام داخلی و وحدت ملی را نیز هدف قرار می‌دهد. تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان داد که وفاق عمومی چگونه می‌تواند در برابر تهدیدات کارساز باشد، اما اکنون با تداوم اتهام‌زنی‌ها، همان سرمایه اجتماعی به چالش کشیده می‌شود.

از سوی دیگر، رسانه‌ها و چهره‌های نزدیک به اصلاحات با برجسته‌سازی تحریم‌های شورای امنیت و اعتباربخشی به آن‌ها، فضای روانی جامعه را متشنج و بازار را ملتهب ساخته‌اند؛ این در حالی است که حتی در میان خود این جریان نیز درباره آثار واقعی تحریم‌ها بر اقتصاد ایران اجماع وجود ندارد.

واقعیت آن است که برجام نه‌تنها مسیر پیشرفت هسته‌ای کشور را محدود کرد، بلکه با گنجاندن مفادی همچون «مکانیسم ماشه» و استفاده از واژه «تعلیق» به‌جای «لغو»، امکان سلطه‌گری و تهدید دائمی غرب را تضمین نمود. با وجود همه این کاستی‌ها، بانیان توافق به‌جای اعتراف به خطا، همچنان در موضع دفاعی قرار دارند و حتی با اتکا به منافع شخصی و اعتباری که از این توافق کسب کردند (از دریافت سکه گرفته تا لقب «قهرمان ملی»)، از پذیرش مسئولیت سرباز می‌زنند.

به بیان روشن، بحران امروز نه محصول نقدهای دلسوزانه، بلکه نتیجه کوتاهی و بی‌توجهی کسانی است که با ساده‌انگاری، برجام را به کشور تحمیل کردند و امروز به جای پاسخگویی، مسیر انحراف افکار عمومی و تخریب وحدت ملی را در پیش گرفته‌اند.

#مرگ_بر_ترامپ_و_نتانیاهو

#معاونت_فضای_مجازی_پایگاه_مقاومت_بسیج_شهیدباهنردانشگاه_سمنان