این عکس را خوب نگاه کنید یک جوان زیباروی؛ با یک لبخند ساده، با یک زندگی، با یک خانواده که چشمانتظار برگشتنش بودند.
این عکس را خوب نگاه کنید
یک جوان زیباروی؛ با یک لبخند ساده، با یک زندگی، با یک خانواده که چشمانتظار برگشتنش بودند.
حمیدرضا رجبزاده، مداح اهلبیت(ع).
جانیان و شیطان صفت ها در حالیکه زنده بود و نفس میکشید سینه اش را شکافتند و قلبش را دراوردند و تکه ای از بدنش را برای خانواده اش فرستادند
اما قرار نیست از سنگدلی و قساوت قاتلانش بگوییم که عیانست.
سوال درباره آن جماعتیست که برای بعضی آدمها، حقوق بشرشان ناگهان فعال میشود و برای بعضی دیگر، انگار نه انسانی کشته شده، نه مادری داغدار شده و نه خانوادهای عزادار و نه قلب ملتی جریحهدار.
اگر جای حمیدرضا، دختری بود که در خیابان برای تذکر عریانی اش جیغ و داد میکرد، یا اعدام قاتلی که پلیس ما را آتش زده بود، چند سلبریتی استوری میگذاشتند؟
چند فوتبالیست و بازیگر و مجری هشتگ میزدند؟
چند رسانه فارسیزبان خارج از کشور عکسش را قاب میگرفتند و شبانهروز دربارهاش برنامه میساختند؟
اما وقتی قربانی، جوانی مذهبی و مداح اهلبیت(ع) باشد ناگهان سکوت شروع میشود.
همانهایی که برای اعدام قاتلان کمپین "نه به اعدام" راه میاندازند، حالا کجا هستند؟
همانهایی که برای کوچکترین اتفاق برای آن مجری ورزشی صف میکشند و از حق، انسانیت و آزادی میگویند، چرا اینجا زبانشان بند آمده؟
ظاهرا اگر جنایتکار شقی القلبی شعار مورد پسند شما را سر بدهد، جنایت دیگر جنایت نیست؟
در انسان نبودنتان شک هم جایز نیست.
#مرگ_بر_آمریکا
#مرگ_بر_اسرائیل
#معاونت_فرهنگی_پایگاه_مقاومت_بسیج_شهید_باهنر_دانشگاه_سمنان
#معاونت_فضای_مجازی_پایگاه_مقاومت_بسیج_شهیدباهنر_دانشگاه_سمنان
نظر دهید